تەفسیرا قورئانێ
زێدەتر

وَلَوْلَا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَكَانَ لِزَامًا وَأَجَلٌ مُسَمًّى

وئه‌گه‌ر نه‌ ژ به‌ر په‌يڤه‌كێ با كو ژ خودايێ ته‌ ده‌ركه‌فتییه‌ وده‌مه‌كێ ل نك وى يێ ده‌سنيشانكرى تێچوون ب له‌ز دا گه‌هته‌ وان؛ چونكى وان خۆ هه‌ژى هندێ كرییه‌.

تەمامییا تەفسیرێ
طه
129
ماموستا
وانە
خەلەکە