وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِبْ بِعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانْبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَشْرَبَهُمْ ۚ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنْزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِنْ طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۚ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِنْ كَانُوا أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
ومه مللهتێ مووساى ژ ئسرائيلیان كرنه دووازده ئويجاخ هندى هژمارا بابكێن وان -ژ كوڕێن يهعقووبى- ههر ئويجاخهك ژ وان ب مهزنێ خۆ دهاته نیاسين. وگاڤا مللهتێ مووساى ل دهمێ بهرزهبوونێ تێهنى بووين، ووان داخوازا ئاڤێ ژێ كرى، مه وهحى بۆ وى هنارت كو: گۆپالێ خۆ ل بهرى بده، ئينا دووازده كانییێن ئاڤێ ژێ زان، وههر ئويجاخهكێ ژ دووازده ئويجاخان كانییا خۆ نیاسى، لهو ب سهر كانییا ئويجاخا دى ڤه نهدچوو، ومه عهور ئينانه هنداڤى وان دا سيبهرێ ل وان بكهن، ومه گهزۆ وگۆشتێ تهيران بۆ وان ئينا خوارێ، ومه گۆته وان: ژ تشتێ پاقژێ مه دايه ههوه هوين بخۆن، بهلێ وان ب ڤێ چهندێ نهخۆش بوو وژێ بێنتهنگ بوون ودلێ وان ژ ڤێ خوارنێ ڕهشبوو، وگۆتن: ئهم نهشێين خوارنهكێ ب تنێ ههر بخۆين، ووان داخوازا گوهۆڕينا خوارنا باش ب يا نهباش كر. ودهمێ وان شوكرا خودێ نهكرى و ب وى كارى ڕانهبووين يێ خودێ ل سهر وان فهركرى وان زۆردارى ل مه نهكر، بهلكى وان زۆردارى ل خۆ ب خۆ كر؛ چونكى وان باشى ژ دهستێ خۆ كر، ووان خۆ بهرئاتاف كر.
تەمامییا تەفسیرێ