فَلَمَّا وَضَعَتْهَا قَالَتْ رَبِّ إِنِّي وَضَعْتُهَا أُنْثَىٰ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا وَضَعَتْ وَلَيْسَ الذَّكَرُ كَالْأُنْثَىٰ ۖ وَإِنِّي سَمَّيْتُهَا مَرْيَمَ وَإِنِّي أُعِيذُهَا بِكَ وَذُرِّيَّتَهَا مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ
ڤێجا دهمێ ژڤانێ وێ هاتى ووێ بچويكێ خۆ داناى، وێ گۆت: خودايێ من بچويكێ من دهركهت كچ وئهو ب كێر خزمهتا (بهيتولمهقدسێ) نائێت -وخودێ زاناتره ب تشتێ وێ داناى، وئهو دزانت كو دێ وێ ل پاشهڕۆژێ سهنگا خۆ ههبت- ووێ گۆت: يێ نێر ئهوێ من بۆ خزمهتێ دڤيا وهكى يا مێ نينه د ڤێ چهندێ دا؛ چونكى يێ نێر بۆ خزمهتێ يێ ب هێزتره وپتر دشێت پێ ڕاببت، ومن ناڤێ وێ كره مهريهم، ومن ئهو ودووندهها وێ ب ته پاراستییه ژ شهيتانێ دويركرى ژ ڕهحما ته.
تەمامییا تەفسیرێ