تەفسیرا قورئانێ
زێدەتر

مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ فِي هَٰذِهِ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ رِيحٍ فِيهَا صِرٌّ أَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ فَأَهْلَكَتْهُ ۚ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللَّهُ وَلَٰكِنْ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

مه‌ته‌لا وى مالى يێ كافر د ڤێ ژينا دنيايێ دا دكه‌نه‌ خێر وهيڤییا خێرێ ژێ دكه‌ن، وه‌كى مه‌ته‌لا وى هڕه‌بايه‌ يێ سڕه‌كا دژوار د گه‌ل دا و ب سه‌ر شينكاتییێ وان مرۆڤان دا گرتى يێن ژێ ب هيڤى، و ژ به‌ر گونه‌هێن وان وى هڕه‌باى تشته‌ك ژێ نه‌هێلاى. وئه‌و كافرێن هه‌ ل ئاخره‌تێ چو خێرێ نابينن، وخودێ ب وێ چه‌ندێ زۆردارى ل وان نه‌كرییه‌، به‌لكى وان ب كوفر ونه‌گوهدارییا خۆ زۆردارى ل خۆ دكر.

تەمامییا تەفسیرێ
آل عِمرَان
117
ماموستا
وانە
خەلەکە