قُلْ مَنْ كَانَ فِي الضَّلَالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمَٰنُ مَدًّا ۚ حَتَّىٰ إِذَا رَأَوْا مَا يُوعَدُونَ إِمَّا الْعَذَابَ وَإِمَّا السَّاعَةَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ شَرٌّ مَكَانًا وَأَضْعَفُ جُنْدًا
تو -ئهى پێغهمبهر- بێژه وان: ههچییێ ژ حهقییێ يێ بهرزهبوویى بت ودويكهفتنا ڕێكا هيدايهتێ نهكهت، خودێ وى ڤهدهێلت و د بهرزهبوونێ دا ل دويڤ وى بهرددهت، حهتا دهمێ ئهو -ب چاڤ- وى تشتى دبينت يێ خودێ سۆز پێ دايێ: يان عهزاب يان ڕابوونا قيامهتێ، هنگى ئهو دێ زانت كانێ كییه يێ جهـ وبنهدار خرابتر، وكییه يێ هێز ولهشكهر لاوازتر.
تەمامییا تەفسیرێ