تەفسیرا قورئانێ
زێدەتر

إِنَّ الْإِنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ

كو دوونده‌ها ئاده‌مى د تێچوون وزيانێ دانه‌. وچێ نابت بۆ مرۆڤى كو ژبلی خودێ ب تشته‌كێ دى سويند بخۆت؛ چونكى ئه‌و شركه‌.

تەمامییا تەفسیرێ
العَصْر
2
ماموستا
وانە
خەلەکە