تەفسیرا قورئانێ
زێدەتر

وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ إِذْ قَالُوا مَا أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَىٰ بَشَرٍ مِنْ شَيْءٍ ۗ قُلْ مَنْ أَنْزَلَ الْكِتَابَ الَّذِي جَاءَ بِهِ مُوسَىٰ نُورًا وَهُدًى لِلنَّاسِ ۖ تَجْعَلُونَهُ قَرَاطِيسَ تُبْدُونَهَا وَتُخْفُونَ كَثِيرًا ۖ وَعُلِّمْتُمْ مَا لَمْ تَعْلَمُوا أَنْتُمْ وَلَا آبَاؤُكُمْ ۖ قُلِ اللَّهُ ۖ ثُمَّ ذَرْهُمْ فِي خَوْضِهِمْ يَلْعَبُونَ

وڤان بوتپه‌رێسان قه‌درێ خودێ ب دورستى نه‌گرتییه‌؛ ده‌مێ وان باوه‌رى نه‌ئيناى كو خودێ تشته‌ك ژ وه‌حییا خۆ بۆ مرۆڤه‌كى ئينايه‌ خوارێ. تو -ئه‌ى پێغه‌مبه‌ر- بێژه‌ وان: ئه‌گه‌ر وه‌سا بت وه‌كى هوين دبێژن، پا كێ ئه‌و كيتاب ئينايه‌ خوارێ يا مووسا بۆ ملله‌تێ خۆ پێ هاتى كو ڕۆناهى وڕێنيشانده‌ر بوو بۆ وان؟ پاشى -بۆ پاشڤه‌برن- به‌رێ ئاخفتنێ دا جوهییان، وگۆت: هوين ڤێ كيتابێ دكه‌نه‌ د هنده‌ك په‌ڕێن بژاله‌ دا، وهوین هنده‌ك ژ وان ئاشكه‌را دكه‌ن، وگه‌له‌كێ ژێ ڤه‌دشێرن، و ژ وى تشتێ وان ژێ ڤه‌شارتى سالۆخه‌تێن موحه‌ممه‌دى -سلاڤ لێ بن- وپێغه‌مبه‌رينییا وى بوو، وخودێ هوين -گه‌لى عه‌ره‌بان- ب ڤێ قورئانێ -يا كو وى بۆ هه‌وه‌ هنارتى، تشتێ به‌رى هه‌وه‌ وپشتى هه‌وه‌، ويێ پشتى مرنا هه‌وه‌ ژى تێدا هه‌يه-‌ فێرى وێ كرن يا نه‌ هه‌وه‌ ونه‌ بابێن هه‌وه‌ نه‌دزانى؟ تو بێژه‌: خودێیه ‌يێ ئه‌و ئينايه‌ خوارێ، پاشى تو وان بهێله‌ بلا ئه‌و ب گۆتنا خۆ يا پويچ دره‌و ويارییان بكه‌ن.

تەمامییا تەفسیرێ
الأنعَام
91
ماموستا
وانە
خەلەکە